Autor: Dan Wells
Tytuł: "Pan Potwór"
Wydawnictwo: Znak emotikon
Ilość stron: 294
Rok wydania: 2012
„Pan Potwór” to druga część serii o socjopatycznym Johnie, nastolatku który mieszka w małym miasteczku Clayton.
Autorem książki jest Dan Wells, który urodził się 4 marca 1977 roku. Pochodzi z Utah. Kiedy był w liceum napisał kilka nowel i komiksów. W wieku 22 lat ukończył pierwszą poważną książkę. Sławę przyniosła mu powieść grozy „Nie jestem seryjnym mordercą”, którą opublikowano w Stanach Zjednoczonych, Australii, Niemczech, Tajwanie oraz w Polsce. Dan Wells w 2011 roku został nominowany do nagrody Johna W. Campbella dla najlepszego nowego pisarza. Aktualnie mieszka wraz z żoną i czwórką dzieci w stanie Utah.
Tym razem nastolatek musi walczyć ze swoją mroczną naturą, nad którą traci kontrolę. Mogłoby się wydawać, że jest zwykłym chłopcem, lubiącym czytać i gotować. Jednak drzemie w nim druga osoba. Nazywa ją Panem Potworem, który śni o ociekających krwią nożach, wyobraża sobie sceny śmierci. Swobodniej czuje się w otoczeniu zwłok niż ludzi. Po zabiciu demona chłopak odczuwa rosnącą potrzebę, by zabić kolejny raz. Czy poradzi sobie z ujarzmieniem potwora? Na dodatek w Clayton pojawia się kolejny morderca. Ofiarami są kobiety, a znajduje je przeważnie John. Przypadek?
Nie zawiodłam się. Po przeczytaniu pierwszej części, byłam zachwycona historią Johna. „Pan Potwór” dostarczył mi kolejnych emocji. Czyta się ją z zapartym tchem. Początkowo akcja rozgrywa się w wolnym tempie co zaczęło mnie irytować, ale z czasem kartki szybciej przemykały między palcami. Autor zaserwował nam trzymające w napięciu wydarzenia i brutalne opisy scen. Bezpośrednie obrazowanie drastycznych widoków to szczególny atut tej książki. Dan Wells sprawił, że ma się ochotę na więcej. Po przeczytaniu czuję niedosyt. Chciałabym jeszcze bliżej poznać Johna, stwierdzić jakim jest naprawdę człowiekiem. Język, którym posługuje się autor jest prosty w przekazie. Myślę, że gdyby nie pierwsze nużące strony powieści, książka byłaby lepsza od „Nie jestem seryjnym mordercą”.
„Pan Potwór” to warta przeczytania kontynuacja przygód Johna, który musi sobie radzić ze samym sobą. Nie mogę się doczekać trzeciej części.
Autorem książki jest Dan Wells, który urodził się 4 marca 1977 roku. Pochodzi z Utah. Kiedy był w liceum napisał kilka nowel i komiksów. W wieku 22 lat ukończył pierwszą poważną książkę. Sławę przyniosła mu powieść grozy „Nie jestem seryjnym mordercą”, którą opublikowano w Stanach Zjednoczonych, Australii, Niemczech, Tajwanie oraz w Polsce. Dan Wells w 2011 roku został nominowany do nagrody Johna W. Campbella dla najlepszego nowego pisarza. Aktualnie mieszka wraz z żoną i czwórką dzieci w stanie Utah.
Tym razem nastolatek musi walczyć ze swoją mroczną naturą, nad którą traci kontrolę. Mogłoby się wydawać, że jest zwykłym chłopcem, lubiącym czytać i gotować. Jednak drzemie w nim druga osoba. Nazywa ją Panem Potworem, który śni o ociekających krwią nożach, wyobraża sobie sceny śmierci. Swobodniej czuje się w otoczeniu zwłok niż ludzi. Po zabiciu demona chłopak odczuwa rosnącą potrzebę, by zabić kolejny raz. Czy poradzi sobie z ujarzmieniem potwora? Na dodatek w Clayton pojawia się kolejny morderca. Ofiarami są kobiety, a znajduje je przeważnie John. Przypadek?
Nie zawiodłam się. Po przeczytaniu pierwszej części, byłam zachwycona historią Johna. „Pan Potwór” dostarczył mi kolejnych emocji. Czyta się ją z zapartym tchem. Początkowo akcja rozgrywa się w wolnym tempie co zaczęło mnie irytować, ale z czasem kartki szybciej przemykały między palcami. Autor zaserwował nam trzymające w napięciu wydarzenia i brutalne opisy scen. Bezpośrednie obrazowanie drastycznych widoków to szczególny atut tej książki. Dan Wells sprawił, że ma się ochotę na więcej. Po przeczytaniu czuję niedosyt. Chciałabym jeszcze bliżej poznać Johna, stwierdzić jakim jest naprawdę człowiekiem. Język, którym posługuje się autor jest prosty w przekazie. Myślę, że gdyby nie pierwsze nużące strony powieści, książka byłaby lepsza od „Nie jestem seryjnym mordercą”.
„Pan Potwór” to warta przeczytania kontynuacja przygód Johna, który musi sobie radzić ze samym sobą. Nie mogę się doczekać trzeciej części.
Ocena: 4/5
Książkę otrzymałam od wydawnictwa Znak emotikon, za co bardzo dziękuję.
