Federico Moccia - "Tylko ciebie chcę"

Autor: Federico Moccia

Tytuł: "Tylko ciebie chcę"

Wydawnictwo: Muza

Ilość stron: 480

Rok wydania: 2008

Czym jest miłość? Jak to jest, że najpierw czujemy się jak siedem metrów nad niebem, a po chwili upadamy i zatapiamy się w smutku i cierpieniu? Jak radzić sobie po stracie ukochanej osoby? Czy wyjazd do innego kraju pomoże zapomnieć? „Tylko Ciebie chcę” to kontynuacja przygód Babi i Stepa.

Chłopak po dwóch latach wraca z Nowego Jorku do Rzymu. Rozpoczyna na nowo życie w rodzinnej miejscowości bez Babi. Zaczyna pracować w telewizji, poznaje  nowych ludzi, m.in. Gin. Dziewczyna jest żywiołowa, seksowna i intrygująca oraz  nieobojętna Stepowi. To dzięki niej stara się odciąć od przeszłości, bolesnych wspomnień. Pragnie wieść na nowo życie w miłości. Gin jest dla niego odskocznią od codziennych problemów. Step powoli odzyskuje wiarę, że może być szczęśliwy bez Babi. Do czasu, gdy ją spotyka. Wtedy wszystko wraca na nowo. Kogo wybierze chłopak? Gin? A może Babi?

„Nie ma nic gorszego niż człowiek, który się czegoś spodziewa...I którego nic nie spotyka.”

Autor książki - Federico Moccia urodził się w Rzymie. Pracuje jako scenarzysta filmowy i telewizyjny. Od najmłodszych lat dużo czytał . Jedyny przedmiot w szkole, z którego był naprawdę dobry, to właśnie włoski. Obiecał sobie, że przed trzydziestką napisze pierwszą powieść. Udało mu się, powstała pierwsza powieść "Trzy metry nad niebem". Książka odniosła we Włoszech niebywały sukces i stała się książką kultową. Tylko w 2004 roku miała pięć dodruków i na jej podstawie zrealizowano cieszący się dużą popularnością film. Za "Trzy metry nad niebem" Moccia zdobył nagrodę Premio Torre di Castruccio, w kategorii Narrativa 2004 oraz Premio Insula Romana, w kategorii młodzi dorośli 2004. Jego powieści zostały sprzedane do wszystkich krajów europejskich (od Portugalii po Rosję), do Japonii i Brazylii.

„I nawet najgłupsze rzeczy, kiedy jesteś zakochany, zapamiętujesz jak coś najpiękniejszego. Bo ich prostoty nie da się porównać z niczym innym.”

Po przeczytaniu książki „Trzy metry nad niebem” z niecierpliwością oczekiwałam tego momentu, aż spędzę czas ze Stepem i Babi. Miałam nadzieję, że „Tylko Ciebie chcę” to powieść opisująca ich powrót. Jak się okazuje poznaje on Gin, z którą zaczyna go łączyć silniejsza więź. Książka ta jest poświęcona uczuciom, jakie rodzą się między nimi. Zawiodłam się trochę, gdyż liczyłam na coś zupełnie innego. „Trzy metry nad niebem” była porywającą, romantyczną powieścią. Czy to samo mogę powiedzieć o kontynuacji? Niestety nie. Zabrakło tutaj tej niepewności, napięcia, dynamicznych oraz wzruszających scen.

Rzadko się zdarza by ekranizacja filmu była lepsza od książki. Jednak w tym przypadku tak jest. Zachęcam do obejrzenia adaptacji, a także do przeczytania powieści, mimo iż nie należy ona do najlepszych. Jestem ciekawa czy zostanie wydana kolejna część.  Jak powiodą się dalsze losy Stepa? 

Ocena: 5/5

Książkę otrzymałam od wydawnictwa Muza, za co bardzo dziękuję.

Bruno Hespeler - "Myślistwo. Kompendium wiedzy łowieckiej"

Autor: Bruno Hespeler
Tytuł: "Myślistwo. Kompendium wiedzy łowieckiej"
Wydawnictwo: Muza
Ilość stron: 264
Rok wydania: 2012

Polowania były najważniejszą czynnością pradawnych ludzi, warunkująca przetrwanie. W ten sposób zdobywano jedzenie, ale także pozyskiwano skóry na okrycia i kości na narzędzia. Wraz z rozwojem cywilizacyjnym łowy stały się okazją do wykazania się swą zręcznością i siłą. „Myślistwo. Kompendium wiedzy łowieckiej” to idealna książka dla początkujących, jak i doświadczonych myśliwych.

Autorem książki jest Bruno Hespeler, który przez wiele lat był zawodowym myśliwym przy Bawarskim Zarządzie Lasów Państwowych. Pracuje jako doradca i ekspert w sprawach łowieckich, zarządzania gospodarką leśną i na wydzielonych terenach. Od 30 lat jest autorem i dziennikarzem. Zajmuje się oprowadzaniem wycieczek tematycznych w zakresie leśnictwa, biologii obszarów naturalnych i ich kultury. 

Książka zawiera takie rozdziały jak:

- ssaki łowne

- ptaki łowne

- rolnictwo

- gospodarka leśna

- szkody łowieckie

- zadbany obwód łowiecki

- łowiecka rzeczywistość

- przed i po strzale

- psy myśliwskie

- ochrona przyrody

- broń i optyka

- obyczaje łowieckie.

Znajdziemy w niej tabele, wykresy, rysunki z dokładnymi opisami, fotografie i definicje różnych pojęć. Bardzo podoba mi się ten poradnik, ponieważ bez problemu można znaleźć potrzebne informacje. Poznajemy budowę wewnętrzna jak i zewnętrzną ssaków oraz ptaków, jak należy zachowywać się podczas polowania, co zrobić po ustrzeleniu zwierzęcia. Książka jest rozbudowana i zawiera wiele innych ciekawych informacji.

Zachęcam do zapoznania się z książką „Myślistwo. Kompendium wiedzy łowieckiej”, która z pewnością jest gratką dla polujących. Twarda okładka oraz przejrzysta szata graficzna sprawiają, że czyta się ją z przyjemnością.

Ocena: 5/5

Książkę otrzymałam od wydawnictwa Muza, za co bardzo dziękuję. 

Federico Moccia - "Trzy metry nad niebem"

 

Autor: Federico Moccia
Tytuł: "Trzy metry nad niebem"
Wydawnictwo: Muza
Ilość stron: 336
Rok wydania: 2008

 „Trzy metry nad niebem” to książka, którą musiałam przeczytać. Po obejrzeniu adaptacji filmowej zakochałam się w miłosnej historii Babi i Stepa. Czy i Wy pragniecie poznać niezwykłą powieść włoską, która odniosła sukces w wielu krajach?

Autor książki - Federico Moccia urodził się w Rzymie. Pracuje jako scenarzysta filmowy i telewizyjny. Od najmłodszych lat dużo czytał . Jedyny przedmiot w szkole, z którego był naprawdę dobry, to właśnie włoski. Obiecał sobie, że przed trzydziestką napisze pierwszą powieść. Udało mu się, powstała pierwsza powieść "Trzy metry nad niebem". Książka odniosła we Włoszech niebywały sukces i stała się książką kultową. Tylko w 2004 roku miała pięć dodruków i na jej podstawie zrealizowano cieszący się dużą popularnością film. Za "Trzy metry nad niebem" Moccia zdobył nagrodę Premio Torre di Castruccio, w kategorii Narrativa 2004 oraz Premio Insula Romana, w kategorii młodzi dorośli 2004. Jego powieści zostały sprzedane do wszystkich krajów europejskich (od Portugalii po Rosję), do Japonii i Brazylii.

„- Jestem szczęśliwa. Nigdy w całym moim życiu nie czułam się tak dobrze. A ty? - Ja? – przytula ją do siebie – ja czuję się znakomicie. - Tak, że mógłbyś palcem dotknąć nieba? - Nie, nie tak. - Jak to, nie tak? - O wiele wyżej. Co najmniej trzy metry nad niebem.”

Główną bohaterką jest szesnastoletnia Babi, która jest dobrą uczennicą i idealną córką z dobrego domu. Przez swoją przyjaciółkę poznaje Stepa – zupełne przeciwieństwo nastolatki, jego życie polega na bijatykach, nielegalnych wyścigach na motorze i ćwiczeniach na siłowni. Mimo tego, iż wiele ich dzieli to zaczyna łączyć uczucie jakim jest miłość. Babi poznaje inny świat, dojrzewa, zaczyna się buntować. Natomiast Step łagodnieje oraz powierza dziewczyna tajemnicę, która jest przyczyną jego agresywnego zachowania. Czy miłość między nimi przetrwa? Jak zareagują rodzice nastolatki?

Akcja książki rozgrywa się w malowniczym włoskim mieście. Moccia zaserwował nam opisy dwóch kontrastujących światów. Poznajemy życie bogatych ludzi, ich codzienność i styl, ale także tych biednych, którzy wiążą ledwo koniec z końcem, są chuliganami, kradną. Mimo takich różnic społecznych jesteśmy świadkami narodzin miłości, która wcześniej była nienawiścią i niechęcią. Bardzo lubię styl tego autora, ponieważ charakteryzuje się lekkim i prostym językiem. „Trzy metry nad niebem” to powieść, którą czyta się z wielkim zainteresowaniem. Historie miłosne są ciekawe i zasługują na uwagę wtedy, gdy nie są przesłodzone. Federico zachował umiar, a także dodał w książce parę tragicznych momentów. Dzięki temu podczas czytania, czytelnik uśmiecha się, ale także płacze.
„Trzy metry nad niebem” to ciekawa i warta uwagi powieść. Zachęcam do sięgnięcia po nią, ponieważ na pewno się nie zawiedziecie.

Ocena: 5/5

Książkę otrzymałam od wydawnictwa Muza, za co bardzo dziękuję.

Fabio Volo - "Jeszcze jedeń dzień"

Autor: Fabio Volo
Tytuł: "Jeszcze jeden dzień"
Wydawnictwo: Muza
Ilość stron: 256
Rok wydania: 2012

 

Głównym bohaterem książki „Jeszcze jeden dzień” jest trzydziestoletni Giacomo. Mimo tego, iż każdego dnia robi prawie to samo: pije kawę, jedzie tramwajem, siedzi w biurze, chodzi na siłownie oraz umawia się na pizzę-kino-seks, to jego życie jest rozrywkowe. Nie obce są mu krótkie romanse, spowodowane jest to tym, iż nie potrafi się zakochać. Boi się odrzucenia? Jadąc tramwajem do pracy, zauważa dziewczynę. Każdego dnia przyglądają się sobie, lecz żaden z nich nie wykonuje pierwszego kroku. Trwa to kilka miesięcy, aż wreszcie nieznajoma zaprasza Giacomo na kawę. Okazuje się, iż jechała ostatni raz tramwajem. Michela wyjeżdża do Nowego Jorku. Pierwsza randka stała się jednocześnie ich ostatnim spotkaniem. Tylko czy Giacomo zapomni o dziewczynie? Może wyruszy w poszukiwaniu swojej miłości do Nowego Jorku?

„Ty czujesz ból, jesteś szczęśliwy, ja już nie czuję bólu. Nic nie czuję. Kiedy nie czujesz już niczego w życiu, nawet bólu, to już czekasz na śmierć…”

Autorem jest Fabio Volo, który urodził się w 1972 roku w Calcinate. Napisał kilka powieści, a każda nich stała się we Włoszech bestsellerem. Jest nie tylko pisarzem, ale i aktorem oraz bardzo znanym prezenterem radiowym i telewizyjnym. Liczba sprzedanych książek Volo wynosi ponad pięć milionów egzemplarzy. Zapewniło to pisarzowi dużą popularność.

„Każdy z nas przynajmniej raz w życiu spotkał osobę, z którą natychmiast poczuł się dobrze i blisko. Kogoś, kto mówi tym samym językiem co my. Osobę, przy której wszystko staje się łatwiejsze” 

Książka jest krótka i czyta się ją bardzo szybko. Moją uwagę przykuła okładka, która jest przepiękna. Od tej pary emanuje miłość. Taka jest też ta powieść. „Jeszcze jeden dzień” to romantyczna historia o wzlotach, upadkach, sile uczucia. Początkowo myślałam, że Giacomo będzie mnie irytował. Z czasem zrozumiałam, jakie trudne było jego dzieciństwo. Nie mógł szukać pomocy u rodziców. Tylko babcia dbała o jego dobro.  Zakochując się w Michaeli, bardzo się zmienił. Nie były już wtedy ważne romanse, tylko konkretna kobieta. Jest gotów lecieć na inny kontynent, by o nią walczyć. Męski punkt widzenia jest rzadko spotykany w książkach. Autor nieźle sobie poradził wczuwając się w Giacomo. Język jest prosty w odbiorze. Głównym minusem powieści jest to, że możemy przewidzieć zakończenie. Szkoda też, że fabuła nie została bardziej rozbudowana.

 „Jeszcze jeden dzień” to lekka powieść na jeden wieczór. Czas spędzony z bohaterami będzie należał do przyjemnych, jednak nie spodziewajcie się szybszego bicia serca czy wartkiej akcji. 

Ocena: 4/5

Książkę otrzymałam od wydawnictwa Muza, za co bardzo dziękuję.

Haruki Murakami - "Po zmierzchu"

Autor: Haruki Murakami

Tytuł: "Po zmierzchu"

Wydawnictwo: MUZA

Ilość stron: 198

Rok wydania: 2007

Murakami nie jest mało znanym pisarzem w czytelniczym świecie. Możemy przeczytać wiele pochlebnych opinii o jego książkach. Jakiś czas temu miałam możliwość poznania „Na południe od granicy, na zachód od słońca”. Byłam zachwycona stylem autora i nie mogłam się doczekać, aż będę w posiadaniu kolejnej powieści. „Po zmierzchu” to książka, która zapowiadała się na ciekawą i trzymającą w napięciu powieść. Niestety było zupełnie inaczej.

Akcja książki rozgrywa się w ciągu jednej nocy w Tokio. Czytając, stajemy się obserwatorem. Poznajemy między innymi studentkę, chińską prostytutkę, byłą zawodniczkę kobiecych zapasów. Każdy z nich ma swoją historię. Odwiedzamy różne miejsca: restauracje, podziemia wieżowca, bary, love hotel.

„Słuchaj, życie nie dzieli się po prostu na rzeczy ponure i wesołe. Pośrodku jest pośrednia strefa cienia. Zdrowy intelekt opiera się na uświadomieniu sobie i zrozumieniu etapu cienia. A osiągnięcie zdrowego intelektu wymaga odpowiedniego czasu i wysiłku.”

Haruki Murakami urodził się w Kioto. Ukończył Dramat Klasyczny na wydziale Literatury Uniwersytetu w Waseda. Prowadził klub jazzowy. Zadebiutował w roku 1979 powieścią "Hear the Wind Sing", która została nagrodzona. Trylogię „Przygoda z owcą” została uhonorowana nagrodą Noma dla pisarzy młodego pokolenia. Dzięki swoim książkom uzyskał sławę w Stanach Zjednoczonych. Wydana w 1995 roku „Kronika ptaka nakręcacza” uważana jest przez wielu za największe osiągnięcie Murakamiego.

„Pamięć to coś naprawdę dziwnego. Szufladki ma wypchane kompletnie nieprzydatnymi, bezsensownymi rzeczami. A człowiek zapomina jedną po drugiej te ważne, naprawdę potrzebne.”

Głównym celem książki jest ukazanie jak odmienne życie wiedzie każdy z nas. Żyjemy na jednej planecie, w jednym kraju, ale mamy zupełnie inne problemy. Nie podoba mi się to, że wydarzenia rozgrywają się w ciągu jednej nocy. Czas płynie szybko. Nie jesteśmy poznać całej historii bohaterów. Nie wiemy jak potoczą się ich dalsze losy. Szkoda, że autor bardziej nie rozbudował fabuły. W powieści pojawia się wiele obszernych opisów, które moim zdaniem są zbędne. Sprawiły, że miałam dosyć tej książki. „Po zmierzchu” należy czytać powoli i najlepiej kilka dni, ponieważ trzeba się dokładnie nad wszystkim zastanowić. Murakami ukrył w swoim dziele wiele prawd życiowych, zmusza czytelnika do refleksji. Jednak co z tego, że można coś wynieść po jej przeczytaniu? Mamy otwarte zakończenie. Nie czekamy z niecierpliwością na zakończenie. Akcja wlecze się niemiłosiernie.

Podsumowując książka nie wywarła na mnie pozytywnego wrażenia. Mimo tego, iż ma ona przesłanie to podczas czytania przysypiałam. Nie przeżywałam wraz z bohaterami tego co spotkali na swej drodze. „Po zmierzchu” to powieść po którą z chęcią sięgną fani Murakami’ego. Pozostałym czytelnikom odradzam, gdyż jest to marnowanie czasu.

Ocena: 2/5

Zachęcam do udziału w konkursie!

Paweł Szlachetko - "Wichrołak"

Autor: Paweł Szlachetko

Tytuł: "Wichrołak"

Wydawnictwo: MUZA

Ilość stron: 336

Rok wydania: 2011

„Wichrołak” przyczynił się do mojego pierwszego spotkania z tym pisarzem. Czy było udane? Nie jestem do końca pewna. Paweł Szlachetko jest autorem kilkunastu słuchowisk i reportaży radiowych, które są emitowane w Polskim Radiu. Zadebiutował w latach dziewięćdziesiątych. Publikował swoje powieści sensacyjne pod pseudonimem Arthur Ray. Jest scenarzystą filmowym i telewizyjnym. Współtworzył serial „Śladami złodziei aniołów” i film „Zwerbowana miłość”. Wydał kilka cykli reportaży oraz powieści kryminalne. 

Do góralskiej wioski przyjeżdża młody chłopak, Roman. Właśnie skończył studia i chce zostać dziennikarzem. Aby dostać się do redakcji dziennika krakowskiego, szuka fascynującego materiału. Wydaje się, że właśnie taki odkrył, gdyż w jednej z górskich wiosek trafia na ślad serii zagadkowych samobójstw. Kiedy Roman przyjeżdża do Szremli Małych, nieoczekiwanie spotyka swą dawną miłość, Martę, która, jak się okazuje, jest matką jego dziecka. Bohater zostaje uwikłany w grę, prowadzoną przez nieświadomego prawdy o ojcostwie Romana, gazdę - ojca dziewczyny. Baca przekupuje przybysza, by ten jako "ojciec" podał do chrztu dziecko córki. Wystraszony chłopak podejmuje zaproponowaną grę. Czy zdoła spełnić dane góralowi słowo? *opis pochodzi z książki

Przyznam się, że najpierw zwróciłam uwagę na okładkę. Czarne tło i sznur, który od razu kojarzy się z samobójstwem. Do tego czerwony napis. W połączeniu daje mroczny efekt. Akcja rozgrywa się na wiosce, gdzie wszyscy o się znają, wiedzą o sobie wszystko. Mieszkańcy wierzą w przesądy i czary mimo, że akcja rozgrywa się w XXI wieku. Myślałam że są oni zacofani w czasie, ale nie; mają telewizory i nowe samochody.

Autor szczegółowo opisuje krajobrazy górskie. Dzięki temu przenosimy się do polskich gór. Czujemy tamtejszy klimat. Mogłoby się wydawać, że jest to dużym plusem tej książki, ale nie lubię zbyt długich opisów. „Wichrołak” jest kryminałem, więc liczyłam na szybką akcję i duże napięcie. Niestety przez większość książki nic się nie dzieje. Autor odszedł od wątku samobójstw na rzecz innych. Plusem jest to, że Paweł pisze lekkim językiem, stworzył barwne postacie oraz zagadka wyjaśnia się dopiero na końcu książki. 

Polecam „Wichrołaka” osobom, które pragną przeczytać powieść obyczajową, a nie kryminał. Szlachetko stworzył historię o góralach, ich życiu i kulturze.

Ocena: 3/5

Książkę otrzymałam od wydawnictwa MUZA, za co bardzo dziękuję.

Jose Carlos Somoza - "Przynęta"

Autor: Jose Carlos Somoza

Tytuł: "Przynęta"

Wydawnictwo: MUZA

Ilość stron: 452

Rok wydania: 2011

Główną bohaterką książki jest Diana Blanco, która pracuje dla madryckiej policji. Przeszła trudne szkolenia po to by stać się przynętą na zabójców. Jest najlepsza. Musi złapać Widza, najbrutalniejszego mordercę. Gdy kobieta odkryła, że jej siostra jest kolejnym celem, rozpoczęła wyścig. Opierając się na sztuce Szekspira, która pokazuje jak manipulować ludzkim pożądaniem, Diana ryzykuje swoim życiem, by powstrzymać Widza. Czy jej się uda? 

„Nic innego niż rozkosz nie sprawia, że stajemy się kompletnie bezbronni, nawet strach. Jeśli chcesz kogoś naprawdę rozbroić, nie groź mu, doprowadź go do rozkoszy.”

Autorem „Przynęty” jest Jose Carlos Somoza - hiszpański pisarz, który urodził się na Kubie. W 1960 roku musiał wyemigrować z kraju z powodów politycznych. Zamieszkał wraz z rodziną w Hiszpanii. Bliskie są mu Madryt i Kordowa, gdzie studiował na wydziale medycyny, który ukończył z dyplomem psychiatry. W 1994 roku ukazało się jego pierwsze opowiadanie. Wtedy zdecydował, że zajmie się na stałe pisarstwem. Piąta książka „Jaskinia filozofów” przyniosła mu międzynarodowy sukces. 

„Nie należy nikogo sądzić po pozorach. (…) nie ma rzeczy czarnych i białych, jest tylko nieskończoność szarości o nieznacznych różnicach w tonach.”

Pierwsze strony książki były dla mnie nudne. Miałam ochotę przerwać czytanie. Autor szczegółowo opisuje stosunki między Dianą a jej siostrą oraz kłopotach z którymi się zmaga. Od samego początku czytamy o rzeczach, o których nie mamy pojęcia. Pojawiają się typowo psychologiczne pojęcia. Z czasem dopiero akcja nabrała tempa i książka mnie zainteresowała. Podoba mi się motyw „Przynęty”. Somoza pokazuje czytelnikowi jak łatwo manipulować człowiekiem. Kobieta-przynęta nie potrzebuje dużo czasu by zawładnąć naszym ciałem i umysłem. Jak to możliwe? Szekspir znał na to odpowiedź, a Jose to wykorzystał w swojej książce. Stworzył powieść, która potrafi zawładnąć umysłem czytelnika.

„Przynęta” to thriller, powieść psychologiczna i kryminał w jednym. Niestety znaczna część książki jest nużąca. Dopiero gdy przejdziemy przez tę część czeka nas miła niespodzianka. Myślę, że warto sięgnąć po tę powieść gdy ktoś interesuje się psychologią.

Ocena: 3/5

Książkę otrzymałam od wydawnictwa MUZA, za co bardzo dziękuję.

Christina Brown - "Szybka i prosta joga"

Autor: Christina Brown

Tytuł: "Szybka i prosta joga"

Wydawnictwo: MUZA

Ilość stron: 128

Rok wydania: 2012

"Szybka i prosta joga" autorstwa Christiny Brown to niezwykle ciekawa książeczka. Dzieli się na takie rozdziały jak:

• o każdej porze
• w każdym miejscu
• pokonywanie stresu
• poprawa nastroju
• by zwiększyć energię
• ćwiczenie we dwójkę

Kilkadziesiąt ćwiczeń 5-minutowych możemy wykonywać dosłownie wszędzie, np. w parku, przy biurku, w łóżku a nawet w samolocie. Joga pozwala na zrelaksowanie się po ciężkim dniu, nabraniu energii, wzmocnieniu zdrowia, poprawienie sprawności fizycznej. 


Autorką jest Christina Brown, która napisała już kilka książek o jodze i zdobyły one uznanie na całym świecie. Jest nauczycielką hathjogi, zdobyła kwalifikacje instruktora w Indiach i Australii. Posiada stopień doktora medycyny komplementarnej. 


Podoba mi się wydanie tej książki. Jest niezwykle kolorowa, ćwiczenia są natomiast dokładnie opisane. Warto zwrócić uwagę na okładkę, która zamyka się na magnes. 
Polecam do zapoznania się z "Szybką i prostą jogą". Po co siedzieć cały czas przed komputerem? Warto zrelaksować się po pracy. 


Książkę otrzymałam od wydawnictwa MUZA, za co bardzo dziękuję.

Federico Moccia - "Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić"

Autor: Federico Moccia 

Tytuł: "Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić"

Wydawnictwo: MUZA

Ilość stron: 560

Rok wydania: 2011

„Wybacz ale chcę się z tobą ożenić” to kontynuacja losów bohaterów książki „Wybacz ale będę ci mówiła skarbie”. Nie czytałam poprzedniej części, przez co początkowo myślałam, że nie zorientuje się o co chodzi. Na szczęście książka została napisana w taki sposób, że można śmiało po nią sięgnąć bez znajomości wcześniejszych wydarzeń.

 „Nadchodzi w życiu taka chwila, kiedy wiemy, że to właśnie teraz trzeba zrobić ten krok. Teraz albo nigdy. Teraz albo już nic nigdy nie będzie takie samo. I to jest właśnie ta chwila”

Autor książki - Federico Moccia urodził się w Rzymie. Pracuje jako scenarzysta filmowy i telewizyjny. Od najmłodszych lat dużo czytał . Jedyny przedmiot w szkole, z którego był naprawdę dobry, to właśnie włoski. Obiecał  sobie, że przed trzydziestką napisze pierwszą powieść. Udało mu się, powstała pierwsza powieść "Trzy metry nad niebem". Książka odniosła we Włoszech niebywały sukces i stała się książką kultową. Tylko w 2004 roku miała pięć dodruków i na jej podstawie zrealizowano cieszący się dużą popularnością film. Za "Trzy metry nad niebem" Moccia zdobył nagrodę Premio Torre di Castruccio, w kategorii Narrativa 2004 oraz Premio Insula Romana, w kategorii młodzi dorośli 2004. Jego powieści zostały sprzedane do wszystkich krajów europejskich (od Portugalii po Rosję), do Japonii i Brazylii.

 „Przyjaźń jest jak cienka, niezniszczalna nić, wijąca się przez całe nasze życie i towarzysząca nam na wszystkich zakrętach”

Niki niedawno rozpoczęła studia na wydziale humanistycznym. Jest w związku ze starszym o siedemnaście lat Alexem. Mężczyzna ma dobrą pracę w agencji reklamowej. Pewnego dnia zabiera swoją ukochaną do Nowego Jorku, gdzie w nietypowy sposób oświadcza się Niki. W oknach słynnego wieżowca wyświetla się napis: Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić. Dziewczyna zgadza się. Natomiast bliskie osoby nie wierzą, że ten związek przetrwa. Uważają, że zbyt duża różnica wieku, nie będzie sprzyjać ich wspólnemu życiu. Para chce udowodnić, że jest ze sobą szczęśliwa. Przyjaciółki Niki: Olly, Erica i Diletta pomogą Niki odpowiedzieć na pytanie czy dobrze robi wychodząc za mąż za Alexa.

 „Kiedy kogoś kochasz, masz wrażenie, że żadne słowa, żadna niespodzianka nie są w stanie tego wyrazić.”

Głównymi bohaterami książki są Niki i Alex, ale nie można zapomnieć o najbliższych osobach pary. To oni dodają uroku i uczuć powieści. Bardzo podoba mi się styl autora. Pisze bardzo ciekawie o ludziach, którzy tak naprawdę dopiero wkroczyli w dorosłość. Poznają co to są prawdziwe problemy i starają się z nimi walczyć. „Wybacz ale chcę się z tobą ożenić” jest napisana z poczuciem humoru i dystansem do życia.  Emanują z niej takie uczucia jak: szczęście, miłość, rozczarowanie, tęsknota.

Było to moje pierwsze spotkanie z książką tego autora, ale nie ostatnie. Niesamowite dialogi, sposób w jaki pisze Federico o miłości, włoska atmosfera zachęcają do czytania. Polecam „Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić”. Gwarantuję spędzenie czasu z lekką lekturą, która wywoła niejeden uśmiech na Twojej twarzy. 

Ocena: 5/5

Książkę otrzymałam od wydawnictwa MUZA, za co bardzo dziękuję.